Inge - Lost & Co
2551
page-template-default,page,page-id-2551,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-13.9,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

Inge

Op een zondagavond, ongeveer 25 jaar geleden, werden we met onze auto van de baan gereden door een dronken tegenligger. Gedurende de zeer traumatische minuten dat ik vast zat in de auto, was het niet moeilijk om mijn eigen diagnose te stellen: rugletsel. 

 

Na een lange revalidatie nam ik de draad als student (veel te) snel terug op. Het was pas jaren later dat ik totaal crashte na het zien van een strafstaaltje van verkeersagressie. Mijn hoofd en lichaam waren die bewuste zondag duidelijk nog niet vergeten.  

 

Zo leerde ik als de beste hoe belangrijk het is om goed voor mezelf en mijn lichaam te zorgen. Maar het was ook pijnlijk om te moeten aanvaarden dat mijn lichaam me als jonge vrouw fijne – voor anderen evidente –  ervaringen afnam. Het vrije gevoel bijvoorbeeld waarvan ik heel erg genoot tijdens het joggen, heb ik moeten loslaten. Mijn dokter noemde het terecht een stukje rouwproces. 

 

Het was een hele uitdaging te leren genieten van andere ervaringen en kansen. Ondertussen ben ik een zeer fervente zwemmer en wandelaar. Ik beleef heel veel deugd in het water of in de natuur en mijn rug geniet mee. Gelukkig speelt mijn rug mij niet bij elke activiteit parten. Zo vind ik het heerlijk om een theater- of dansvoorstelling bij te wonen of om zelf een stuk met mijn leerlingen op school te regisseren. Ook besteed ik veel aandacht aan gezonde vegetarische voeding en kook graag voor vrienden.

 

Hoewel mijn rug het, dankzij een doorgedreven rughygiëne, zeer behoorlijk doet, blijft het mijn zwaard van Damocles. Eén beweging kan volstaan om weer dagen out te zijn. En op zulke momenten steken zowel boosheid als angst opnieuw de kop op: boosheid op de man die dronken was en op mijn lichaam dat mij heel erg in de steek laat en angst voor verdere fysieke beperkingen. 

 

Mijn bondgenoten ‘creativiteit, schoonheid en doorzettingsvermogen’ zijn al die jaren dicht bij mij gebleven. Als je zin hebt in een babbel, breng ik ze mee!