Heidi - Lost & Co
1808
page-template-default,page,page-id-1808,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-13.9,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive
Hou vol
probeer vanalles uit
overal leer je wat van
en ooit komt het goed!

Heidi

Alles leek me voor de wind te gaan, getrouwd met een prachtige man, zwanger van mijn eerste kindje. Tot plots een goede vriend en overbuur op 30-jarige leeftijd omkwam bij een auto-ongeluk. Elke avond als ik de gordijnen sloot keek ik uit op zijn appartementje, ik zat heel de dag met hem in mijn hoofd. Hoe kon zo’n jong leven zo plots voorbij zijn? Ik kreeg mijn eerste paniekaanval, doodsangsten stond ik uit, zo bang voor de dood. Er volgden er velen, waardoor ik wegzakte in een depressie.
 
 
Ik volgde 3 jaar lang innerlijk-kind therapie, mijn hele jeugd werd uitgeplozen, en bleek lang niet zo rooskleurig als ik dacht. Mijn depressie en angsten raakten hierdoor niet opgelost.  Mijn man (die ook de therapie ging volgen) en ik, gingen onze dochter op een heel andere manier opvoeden. We zijn er tot op vandaag heel dankbaar voor want we hebben een prachtige dochter van 15 jaar.
Vele therapieën en alternatieve behandelingen later, was ik nog steeds niet waar ik wilde zijn: vrij van angst en de drive hebben om te leven. Ik bezocht een psychiater, 150 km bij mij vandaan. Met hem heb ik een jarenlange zoektocht gekend naar de juiste medicatie. Ik ben een heel gevoelig iemand, waardoor ik heel veel bijwerkingen had. De psychiater zocht door tot ik medicatie had waardoor ik weer enigszins kon leven. Mijn angsten en depressie verdwenen, wat er voor in de plaats kwam was een leven met weinig ups en downs, mijn gevoelens leken niet meer te bestaan. Enkel mijn dochter kon er soms doorheen komen. 
 
 
In de loop der jaren begon ik vrijwilligerswerk te doen, waardoor ik me toch nuttig voelde. Momenteel ben ik vrijwilliger in een open huis voor mensen met kanker en buddy van een jonge vrouw die borstkanker heeft gehad. Deze zomer ging ik ook mee als monitor bij het kinderkankerkamp. Sinds begin 2017, met de psychiater terug op zoek naar medicatie, die ervoor zou zorgen dat mijn gevoelens niet meer zo ondergesneeuwd zouden zijn. Eind mei, was het eindelijk zover, ik begon stilaan terug te voelen, wat een heerlijke ervaring!
Ik heb me nooit beter gevoeld dan de voorbije maanden: ik voel enthousiasme, en drive om dingen aan te gaan. Ik heb veel energie en terug een echt gevoels-leven. Dat geeft me zoveel kracht, dat ik terug ben gaan studeren en parttime wil werken. Niet terug als boekhouder maar iets met mensen en gevoelens.
 
 
Begin oktober kwam Lost & co op mijn pad, en ik voelde direct, hier wil ik iets mee doen. En voilà nu zit ik achter mijn laptop om jullie mijn verhaal te doen. Ik luister graag naar mensen en wil er voor je zijn: ik sta klaar om een fijne wandeling te doen (dat babbelt goed), of naar je verhaal te luisteren in een gezellige koffiebar.