freya - Lost & Co
2530
page-template-default,page,page-id-2530,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-13.9,qode-theme-bridge,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

Elsie

Op 5 april 2018 werd ik voor de tweede keer mama. Deze keer van een prachtig dochtertje Mille*. Ze was zo mooi, maar ook zo stil. Mille* werd na een zwangerschap van 27 weken stil geboren. Ook mijn wereld stond stil, alles wat had kunnen zijn werd in enkele ogenblikken weggevaagd. Nooit zou ik haar leren kennen, nooit zou ik haar troosten, nooit zou ik haar samen zien spelen met haar grote broer…

 

Hoe het was en hoe het bijna was. Hoe het geweest zou kunnen zijn, hoe het had moeten zijn, had zullen zijn. En als je je ogen sluit: hoe het wordt.

 

Als je maar genoeg kwijtraakt, wordt het verleden op den duur wat eerst de toekomst was: een verte om in weg te dromen, een horizon waarachter herkansingen altijd mogelijk zijn er waar, ondanks het voorbije van alles, de raadselachtige hoop gewoon blijft bestaan.

 

P.F.Thomèse

 

Ondertussen weet ik dat er voor altijd een voor en een na zal zijn. Ik ben niet alleen mijn dochtertje verloren, maar ook de zorgeloosheid waarmee ik in het leven stond.

Ik ben een stukje van mezelf kwijt.

Aan de andere kant bracht Mille* ook veel moois mee.

Heel veel warmte, vriendschap en onvoorwaardelijke liefde. Dat vooral.

En ons kleine meisje is er overal en altijd bij.

 

Herken je iets van dit prille verlies?

Dan kunnen we samen wegdromen bij een tasje thee.